ญี่ปุ่นคืนเดียว ตอน คานาซาว่า
มันเป็นอีกครั้งที่ผมไปทำภารกิจเป็น
ผู้จัดการศิลปินอูคูเลเล่ Kalei Gamiao มือหนึ่งรุ่นใหม่ของฮาวายไปโชว์ตัวที่ประเทศญี่ปุ่น เขาไว้วางใจ "ริบบี" (ที่ๆ มีแต่อูคูเลเล่ดีๆ ที่ท่านคลิ๊กไปดูได้ในลิ๊งค์ที่หน้าแรก และเป็นสปอนเซอร์หลักของบล๊อกเรา (ซึ่งก็ของผมนั่นแหละ)) ดูแลจัดการจัดคิวการแสดง โชว์ตัวในเอเชียทั้งหมด และคราวนี้เรามา Kanazawa กันครับ ครั้งนี้ผิดกฏวันเดียวหน่อยนึง เพราะกว่าเครื่องจะมาถึงมันก็ค่ำแล้ว เราเลยจะมาอยู่กันสองคืนครับ คืนแรกแค่นอน ทำงานบวกทัศนาจร แล้วนอนอีกคืน ก่อนจะตื่นมาแล้วกลับกัน ที่ท่านเห็นว่าเรามาสั้นๆ เหตุผลหลักคือ งานมันมีแต่เสาร์อาทิตย์ครับ วันธรรมดาเขาไม่จัดอะไรกัน เพราะคนไปเรียนไปทำงานกันหมด ครั้นจะเลี้ยงเราไว้ดูเล่นเฉยๆ ก็ใช่ที่ จึงเป็นเหตุให้ต้องมีฐานทัพที่เมืองไทยไว้บินว่อนนั่นเอง
ไม่ต้องพูดพล่ามทำเพลงอะไรกันให้เสียเวลาครับ เนื่องจากเราได้โปรโมทไว้แล้วว่าศิลปินของเรามีของโปรดเป็นซุชิ ที่แรกที่ทุกผู้จัดงานพาเราไปมักเป็นร้านซุชิ และเรามักรีเควสให้พาไปร้านที่คนปกติเขาทานกันทุกวัน หนึ่งเพื่อไม่ให้มันเวอร์ไป สองเพื่อเข้าถึงซุชิญี่ปุ่นจริงๆ ครับ
ร้านนี้เป็นร้านซุชินี่ มานาบุซัง ผู้จัดงานครั้งนี้ที่คานาซาว่าชอบมา เขาเป็นเพื่อนกับเชฟด้วย โดยเชฟได้สืบทอดร้านนี้มาจากคุณแม่ ซึ่งนั่งอยู่หลังเคาท์เตอร์นั่นเอง จัดว่าเป็นร้านที่มีมานาน และใครๆ ละแวกนั้นมาทานกันเป็นประจำครับ ปราศจากนักท่องเที่ยวเลย
มานาบุซัง คนจัดงาน กับมามิจังผู้มาเป็นล่ามครับ คนญี่ปุ่นจริงๆ ฟังเราเข้าใจ แต่ไม่ชอบพูด เลยมีตำแหน่งพิเศษคือล่ามทุกทีทุกที่ๆ ผมไปครับ เพื่ออำนวยความสะดวกให้เขาและเรา และนั่นเป็นเหตุให้ผมเรียนภาษาญี่ปุ่นซะเลย จะได้สื่อสารได้สะเด่าขึ้น นี่เรียนมาได้สามปีแล้ว ยังห่วยอยู่ เพราะได้ใช้น้อยมาก แต่เดี๋ยวนี้ใครนินทาผมไม่ได้แล้วนะ พอแกะออกแบบงูๆ ปลาๆ
12308658_10153777463202767_4114612332274774887_n 12301514_10153777462847767_1967319550221923609_n 12289517_10153777462927767_3878536540233397127_n
ก่อนที่พระเอกจะมา ต้องตัดกำลังกันด้วยของเปิดศักราชการกินพวกนี้ก่อน ซึ่งก็อร่อยดีครับ ดูๆ ไปการเดินทางของผมมันมีแต่กินแฮะ หาสาระการท่องเที่ยวได้น้อยนัก
อันนี้ต้องภาพใหญ่เพราะชอบสุดในบรรดาของเรียกน้ำย่อยครับ ผมจำชื่อหอยไม่ได้ แต่ระชาดมันดีทีเดียว เอาไม้จิ้มออกมากินกันง่ายๆ สด อร่อย
12308428_10153777463042767_7106093906684606697_n 12289464_10153777463342767_1678179847330960478_n 12278832_10153777463272767_1852463393921838438_n 12274463_10153777463347767_7020974436237049740_n 12274199_10153777463187767_9105202445082815504_n 12246670_10153777463057767_624527400079486669_n 12246694_10153777463322767_6027330521942520035_n 12246640_10153777462952767_7706242039010335460_n
จากนันกองทัพซุชิ ซาชิมิ ก็ทะยอยกันออกมาเรื่อยๆ อิ่มกำลังดีครับ เชฟเขาเลือกปลาที่ดีที่สุดที่มีอยู่ที่ร้านมาให้เลย โชคดีที่เชฟก็เป็นแฟนอูคูเลเล่ด้วย เขาเลยดีใจมากที่มีศิลปินจากฮาวายมาเยือนถึงที่ ส่วนผมฮาวายเก๊ก็โชคดีไปด้วยครับ อโลฮ่ากันได้ทุกมื้อจริงๆ คืนนั้นทานเสร็จก็มีเล่นอูคูเลเล่โชว์ให้เชฟดูสักยก จากนั้นกลับไปแช่ออนเซน แล้วเข้านอนอิ่มสบาย
เชฟมาแจมในตอนจบครับ เพลินไปเลย มีทั้งซุชิ มิตรภาพ และอูคูเลเล่
สายๆ ต่อมา ไม่ต้องพูดพล่ามทำเพลงเช่นกัน เขาพาเราไปจัดมื้อสายกับ โซบะ ร้านเก่าแก่ของคานาซาว่าครับ ชื่อร้านอะไร ตั้งอยู่ที่ไหนไม่ทราบ เวลาไปแบบนี้ ไอ้ผมก็ตามอย่างเดียว ไม่รู้ทิศรู้ทาง แต่อาคารบ้านเรือนแถวนั้น จะดูเก่าๆ แต่สะอาดมากครับ เดี๋ยวผมจะลงภาพโซบะ และเครื่องเคียงเขาไว้ใต้ช่วงนี้เลย สรุปง่ายๆ คือเขามีให้เลือกทั้งโซบะ อุด้ง แบบร้อน แบบเย็น สามารถสั่งพวกของทอดเทมปุระมาทานด้วยได้ ซึ่งทานแล้วไม่เลี่ยนเหมือนเวลามาสั่งที่บ้านเรา คอนเส็ปเขาคล้ายๆ ที่เมรุกาเมะ แต่พอผมถาม เขาบอกว่าอันนั้นฟาสฟู๊ด ของเขาคือของจริง มีความพิถีพิถันทุกขั้นตอน ซึ่งทานเข้าไปแล้วก็รู้ได้ทันทีที่ลิ้นสัมผัส ผมสั่งแบบเย็น มันช่างสดชื่นจริงๆ รสชาดของน้ำที่เขานำมาให้จุ่ม มีผสมเลม่อนญี่ปุ่นลงไป มันช่างจี๊ดจ๊าดแบบสุขุมยิ่งนัก
ผมใช้คำฟุ่มเฟือยและพล่ามไปเรื่อยเพื่อให้ตัวหนังสือมันเรียงลงมาข้างภาพนี้ให้ดูดีน่ะครับ ถึงได้เวิ่นเว้อเพียงนี้ แต่อย่างว่า นี่มัน blog ไม่ใช่หนังสือ มันคือสไตล์ที่ใครจะทำอะไรก็ได้ และผมก็ทำให้มันมาถึงจุดที่ควรจะหยุดเขียนแล้วไปเริ่มย่อหน้าใหม่สักที เย
ก่อนอุด้งสดจะมา ต้องเจอกับอุด้งทอดก่อน เป็นของว่างที่ช่วยให้คนที่มาถึงด้วยความหิว ได้หายหิวไประดับหนึ่ง
เส้นอุด้งแบบโฮมเมดของเขาเด้งหนึบเกินบรรยาย จริงๆ ครับ
บรรดาผัดทอดเทมปุระ เพื่อสุขภาพ ที่สำคัญคือมันไม่เลี่ยนเลยครับ เทคนิคการทอดขั้นเทพ
หน้าตาจานหลัก ผมขอโทษที่เลือกทานแบบผักล้วนๆ พอดีอยากรักษาสุขภาพนิดนึง แต่แค่นี้ก็อร่อยเหาะแล้วครับ มันดีกว่าที่กินมาสักสามเลเวลได้
จากนั้นงานแรกของเราคือ ไปสร้างแรงบันดาลใจให้เด็กๆ เล่นอูคูเลเล่ครับ ที่โรงเรียนอนุบาลนี้ ครูใหญ่ชอบอูคูเลเล่มาก และคิดว่าหากเอาเซียนจากฮาวายมาให้เด็กได้สัมผัส เด็กๆ จะมีความทรงจำดีๆ เกี่ยวกับอูคูเลเล่ และฝึกกันตั้งแต่เด็ก โดยเขาหาอูคูเลเล่มาให้เด็กไว้คนละตัวเลยครับ แจ่มมากๆ
เด็กๆ เขาแม้จะแค่ชั้นอนุบาล แต่มีวินัยมาก โปรดชมท่านั่งฟัง มีสมาธิและตั้งใจ ไม่หยุกหยิก หรือคุยกัน เด็กๆ มีความสนใจในสิ่งที่สอน และในวันนี้อูคูเลเล่คือสิ่งที่พวกเจ้าจะได้เรียนกัน จะมีกี่ประเทศในโลกที่ลงทุนเอาศิลปินจากฮาวายมาสอนกันถึงที่ คุณภาพการสอนเขาช่างลึกล้ำ ให้ความสำคัญกับทุกอย่าง ถ้าจะนำเสนออูคูเลเล่ ก็ต้องคนฮาวาย คนฮาวายสอนอูคูเลลเ่ก็ต้องเอาคนเก่งมา เด็กๆ จะได้มีภาพลักษณ์ที่ดีงามกับอูคูเลเล่ในหัวตลอดไป นั่นคือหลักการคิดครับ คือถ้าเอาคนใส่ชุดโบโซ่มาเล่นก๊องแก๊ง เด็กๆ ก็จะคิดว่ามันเป็นของเล่น ที่มีดีแค่ให้ตัวตลกถือไปมา ทำแบบนี้ถูกต้องครับ
ภาพนี้ตัดมาอีกโรงเรียนแล้วครับ โรงเรียนนี้นักเรียนที่มาเรียนน้อยกว่าอีกที่ แต่ความตั้งใจสูง เมื่อให้ถาม เขายกมือแล้วรอให้เรียก จากนั้นล่ามก็ช่วยแปล ไม่มีเด็กขี้อาย หรือเด็กรู้ดี ทุกอย่างช่างราบรื่น อย่างกับเป็นชั้เรียนของคนที่โตแล้วเลย
เมื่อเสร็จการสร้างแรงบันดาลใจ Kalei Gamiao ก็ถ่ายภาพกับเด็กๆ ครูประจำชั้น มานาบุซัง นามิจัง และผมเอง บนบอร์ดข้างหลังเป็นข้อความต้อนรับ Kalei สู่โรงเรียนอนุบาลครับ
ก่อนจะไปทำงานกันต่อ เขาใจดีพาเราไปทัศนศึกษาคั่น อันเมืองคานาซาว่านี้ จัดเป็นเมืองเก่าน้องๆเกียวโตเลยทีเดียว มีวัดวาอารามและที่อยู่ซามูไรเพียบ แต่เรามีเวลาน้อย เขาให้เลือกว่าอยากไปไหน และมาสรุปที่เราจะไปวัดนินจากัน
หน้าวัดนินจา ข้างในวัดเขาไม่ให้ถ่ายภาพ ผมเล่าเลยละกัน พอเข้าไปเขาจะมีคำแปลให้คอยถืออ่าน เพราะมีไกด์พาเดินชมและบรรยายเป็นภาษาญี่ปุ่นเท่านั้น ถ้าเดินเองคงไปไม่ถึงไหนเนื่องจากข้างในเต็มไปด้วยบันไดลับ ห้องลับ ประตูลับ ช่องแอบมอง ช่องหนีภัย ทางลับไปโผล่อีกจุด ห้องหลอกตา และอะไรที่มันลับๆ ลวงๆ อยู่ทุกอณู ว่ากันว่าโชกุนหรือเจ้าเมือง(โทษครับ จำไม่แม่น)เคยใช้ที่นี่เป็นเซฟเฮาส์ ทั้งหนีภัย ทั้งแอบดูว่าใครมาอธิฐานอะไร สนุกมากครับที่นี่
12246640_10153777464342767_7919591843440058045_n 11047869_10153777464022767_2786933228931677751_n 12243553_10153777464577767_8751526790303077248_n 12278634_10153777464317767_3472797640587934406_n 12301752_10153777464307767_3565615822118499180_n
ข้างบนนั่นคือบรรยากาศรอบๆ วัด เท่าที่เขาให้ถ่ายมาครับ ความลับต้องเป็นความลับตลอดไปครับ
งานต่อไปเราอยู่ที่นี่ครับ เป็นชุมชนที่มีชื่อว่า แชร์ เป็นที่ๆ คนที่คิดเหมือนกัน มาสร้างบ้านอยู่รวมกันเป็นหมู่บ้านบนเขา ห่างจากชุมชน ที่นี่ประกอบด้วยคนแต่ละคนหลากหลายอาชีพ มีอะไรก็ช่วยกัน มีโรงเรียน มีร้านอาหร ร้านกาแฟ ฟาร์มสัตว์ และอื่นๆ แต่ไม่ได้เป็นชุมชนปิด เขามีออกไปติดต่อกับโลกภายนอกได้เป็นปกติ เพียงแค่เขาก็มีโลกภายใน ที่เขา แชร์ กันเองอยู่ด้วย เป็นคอนเส็ปที่ผมไม่คุ้นนัก แต่ก็ไม่รู้สึกหลอนเมื่ออยู่ในนั้น เพราะทุกอย่างก็ดูปกติดี น่าอยู่ สะอาด คนยิ้มแย้มเป็นกันเอง วันนี้เราจะมาทำเวิร์คช็อปอูคูเลเล่ให้เด็กๆ ของที่นี่ ต่อด้วยอีกหนึ่งชุดสำหรับผู้ใหญ่ ยาวครับวันนี้ จบสามสี่ทุ่มโน่น
มานาบุถ่ายหน้ากระท่อมอูคูเลเล่ ที่ชาวชุมชนนี้ไปตัดต้นไม้ มาช่วยกันสร้างขึ้นมา ตอนที่ผมไป เขาเพิ่งสร้างเสร็จหมาดๆ หอมกลิ่นไม้ดีจริงๆ ครับ
12308456_10153777465567767_80657663839897958_n 12295285_10153777465337767_274226807505297747_n 12274302_10153777465192767_9175002646361318054_n 12249932_10153777465642767_6967344762179938093_n 12243303_10153777465532767_6779556890358170121_n 11954606_10153777466677767_1562729183094768274_n
บรรยากาศของกระท่อมอูคูเลเล่ที่เขาสร้างขึ้นมาเพื่อกิจกรรมอูคูเลเล่โดยเฉพาะ ผมแอบอิจฉาในใจ ที่ไทยไม่ค่อยมีใครอินกับอูคูเลเล่เท่าที่ญี่ปุ่น ทั้งๆ ที่อูคูเลเล่มีสเน่ห์จะตายไป แต่ผมรู้ว่าทำไม แต่ค่อยไปเล่าตอนอื่นจะดีกว่า ตอนนี้มันพาเที่ยว เดี๋ยวเครียดครับ
ก่อนจะเริ่มงาน เขาพาเดินชมชุนชน พร้อมทานอาหารว่างกันในร้านของชาวชุมชน ลองคลิ๊กดูที่ภาพข้างล่างนะครับ ว่าชีวิตเขาน่าอิจฉาจริงๆ ทุกอย่างมันดูมุ๊งมิ๊งน่าอยู่ สะอาด สบายไปหมด นี่ไม่รวมอากาศบนภูเขาที่สบายๆ ด้วยนะครับ ส่วนหน้าหนาวผมคิดว่ามันคงจะสนุกไปอีกแบบ หิมะน่าจะขาวโพลนกันละครับตรงนี้
12299334_10153777465862767_1781609397026416026_n 12295384_10153777465952767_5100011124362600990_n 12289462_10153777466082767_2202424104218529713_n 12278938_10153777465822767_9124637401986434460_n 12274627_10153777466342767_8328224478445662936_n 12274288_10153777465742767_4120012139981887368_n 12274207_10153777465757767_2970594658110323262_n 12249726_10153777466432767_5560295402438064072_n 12249580_10153777463687767_3196498046536091518_n 12246969_10153777466532767_2197801067439864062_n 12246734_10153777466337767_3255839698642268782_n 12247180_10153777466412767_6213257787013567734_n 12246642_10153777467022767_5747538243243220453_n
ดูสิครับ มันช่างดูสงบและครบครันจริงๆ นี่ยังไม่ได้เดินเข้าไปตรงส่วนที่อยู่นะครับ เกรงใจเขา ที่นำมาให้ชมเป็นพวกส่วนกลางครับ คิดว่าหากได้ไปอยู่ที่นี่ ผมคงจะอายุยืนขึ้นแน่ๆ เลย
ร้านของชุมชน สุดแสนชิล พอมาจุดนี้ นามิจังถามว่าสนใจไปดูตัวอัลปาคาที่ที่นี่เลี้ยงไว้ไหม ผมงี้รีบถามเลยอยู่ไหน สัตว์เลี้ยงยังแนวได้ขนาดนี้ มีหรือจะไม่สน
ขณะที่มานาบุซังเพลิดเพลินกับแปลอยู่ ผมก็ออกเดินไปดูสัตว์อเมริกาใต้ ที่มาอยู่ถึงญี่ปุ่น
12249590_10153777466872767_503596715727118284_n 12243133_10153777466877767_4619040621439226383_n 12279000_10153777466892767_256133217564445403_n
เมื่อไปถึง พบว่ามันมีกันอยู่ถึงสองตัว แต่อยู่กรงละตัว สีดำและสีน้ำตาล ยังไม่โตเต็มไว เพราะเขาเพิ่งสั่งเข้ามา ที่นี่ชักน่าสนใจขึ้นมาทุกทีแล้วครับ คนในนี้ท่าทางจะรายได้ดี มีสัตว์เลี้ยงแนวๆ แบบนี้ด้วย
โอ้อันนี้ป้าย ตอนนั้นผมอ่านไม่ออก ตอนนี้อ่านออกแล้ว ปรากฏว่าที่เขียนไว้ข้างบนมันไม่ใช่ เพราะตัวสัน้ำตาลนี่ 4 ขวบ ส่วนตัวดำปาเข้าไป 7 ขวบแล้วครับ
Kalei มาเตรียมพร้อมอยู่หน้ากระท่อมแล้ว การทำเวิร์คชอปจะเริ่มเร็วๆ นี้
ได้เวลางานครับ ทริปนี้เด็กล้วนๆ ครับ เป็นการปลูกฝังเยาวชนเสียส่วนใหญ่ ต่อจากกลุ่มนี้จะเป็นกลุ่มผู้ใหญ่ในชุมชนต่อ เสร็จแล้วเป็นอันจบงานของทริปนี้ ได้เวลากิน กิน กิน
เนื่องจากดึกมากแล้ว ร้านปกติก็ปิดหมด มานาบุซังเลยนำเสนอ Kushiage อะไรก็ได้ที่กินได้ เอามาเสียบไม้ ชุบแป้งทอด คล้ายๆ กับคุชิคัทซึของโอซาก้า แต่ที่นี่เขาเรียกแบบนี้ สเน่ห์ของเขาคือร้านเล็กๆ นั่งรอบมาสเตอร์ได้สักสอบคน แล้วเราสั่งไปกินไป หรือจะบอกให้ทำเป็นเซ็ทก็ได้ มาสเตอร์ก็จะคอยดูจังหวะ แล้วบรรจงทอดทีละไม้ ให้มาทันเรากินหมด ไม้ต้อไม้ เปลี่ยนชนิดของที่นำมาทอดไปเรื่อยๆ จากผัก สู่เนื้อ จากนื้อสู่อาหารทะเล จากอาหารทะเลสู่ชีส วนไป วนมา ตามที่เขาว่ามันต้องมาก่อนหลังอย่างไรจึงจะอร่อย ทานกับเบียร์เย็นๆ แล้วยิ่งอร่อยเหาะกันไปใหญ่เลยครับ ที่ผมชอบคือเขามีภาชนะรูปปลาอ้าปากวางไว้ พอเราทานเสร็จไม่นึง ก็เสียบเข้าปากไป พอทานหมดมาดู โอ้โฮปลามีไม้เต็มปากเลย
12308562_10153777467237767_3768998808776586791_n 12308653_10153777467532767_7362034563844872768_n 12308329_10153777467417767_6038174370011363597_n 12301476_10153777467987767_5825419430699546223_n 12299298_10153777467482767_5671019296594994590_n 12289757_10153777468072767_4562538856400229884_n 12289684_10153777467472767_4932037834771862957_n 12250109_10153777467982767_7424445693608572284_n 12249601_10153777467567767_8327878421269070908_n 12247074_10153777468047767_8651132861457111502_n 12247109_10153777467742767_3832503330821824802_n 12243567_10153777468077767_4615891063970619874_n 12243132_10153777468302767_8732915965638746176_n 11222532_10153777468212767_7969526564724164298_n 12241327_10153777468187767_6528270335501601456_n 11041264_10153777468342767_7155025080720822714_n 11147248_10153777467937767_5889334122582576489_n
ทั้งหมด 25 ไม้ แต่ถ่ายมาแค่นี้ ขออภัยด้วยนะครับ ที่บางชิ้นกัดมาแล้ว พอดีอยากให้เห็นข้างในครับ มิได้จะหยาบคายอะไร อร่อยมากเลยครับ ทำไปทานไป ร้อนปากพองกันไป เขามีน้ำจิ้มสามแบบให้ด้วย แล้วแต่เราจะจิ้ม ร้านแบบนี้ส่วนใหญ่เขามากันค่ำๆ มาทานไปคุยกันไปสารพัด ปรับทุกข์กันไป ส่วนเรามาแบบกิน กิน กิน ครับ
12279010_10153777467812767_4097974649033394461_n 12274716_10153777468462767_5792504708733469926_n 12274721_10153777467352767_5372038657650966848_n 12278767_10153777467887767_1797172598380211208_n 12274559_10153777467557767_8016375394733300443_n 12249771_10153777467892767_6654093361536032283_n 12246694_10153777467172767_3499674434634453316_n 11224148_10153777467342767_7479722148399760091_n 11986432_10153777468452767_2824714852482410015_n
ลีลามาสเตอร์ครับ แค่ดูก็อร่อยแล้วครับ แม้แค่นำมาทอด แต่กรรมวิธีและท่าหั่น ท่าวางลงกะทะ ท่าต่างๆ มันดูตั้งใจ ดูอร่อยกว่าปกติไปหมดครับ และแน่นอนวัตถุดิบเขาดีมากๆ ด้วยครับ บางรายการเชฟไปเก็บไปหามาเองตามธรรมชาติกันเลย
นี่คือหลักฐานการกินของผมคนเดียวในคืนนี้ครับ
เสร็จภารกิจการกิน เราก็กลับที่พัก และเตรียมตัวเดินทางกลับฐานทัพในวันรุ่งขึ้น เป็นอันจบทริป คานาซาว่า แบบไม่ได้ไปไหนนัก แต่ได้ทำให้หัวใจคนอีกนับร้อย ได้สัมผัสกับอูคูเลเล่แท้ๆ แค่นี้ก็ฟินแล้วครับ
Comments